Na de verschrikkelijke gebeurtenissen in Noorwegen is inmiddels het analyseren begonnen. De media halen alles uit de kast om er achter te komen wat die Noorse moordenaar bezielde toen hij doelbewust tientallen mensen vermoordde. Er valt van alles te vinden en zeggen over deze man, daar zal ik mij nu niet aan wagen. Gisteren was ik onderweg naar Amsterdam en zat ik te luisteren naar PREMTime, een radio 1 discussie programma gemaakt door de onnavolgbare Prem Radhakrishun. Ik geniet altijd van zijn provocerende stellingen en de discussies die dat met bellers van het programma oplevert.

Gisteren ging het, hoe kan het ook anders, over de tragedie in Noorwegen. De emoties laaiden hoog op en de meeste mensen die belden spraken hun afschuw uit over de gebeurtenissen. Tot mijn grote verbazing waren er ook een aantal mensen die een heel andere mening was toegedaan. De kern van hun verhaal was dat de oorzaak van de gebeurtenissen gezocht moet worden in een falende overheid die niet naar het eigen volk luistert, de poorten open zet voor buitenlanders, die vervolgens al onze voorzieningen inpikken en niets dan rotzooi veroorzaken (ik parafraseer). Deze bellers gaven aan dat ze de daad wel verafschuwden, maar ook wel begrepen waar het vandaan kwam.

In eerste instantie dacht ik dat ik naar een verschrikkelijk slechte grap aan het luisteren was. Prem zette de discussie op scherp “dus u vindt het afknallen van kinderen een goede manier om met deze situatie om te gaan?”, maar de bellers bleven bij hun standpunt dat het “te begrijpen” was waar deze moordenaar door gedreven werd.

Laat ik voorop stellen dat ik op geen enkele wijze kan begrijpen hoe je via zo’n idiote kringredenering begrip kan tonen voor het, in koele bloede vermoorden van kinderen. Het maakt niet uit welke achtergrond, frustratie, of gedachtegoed die Noor had, het is gewoon een moordenaar die het verdiend om voor de rest van zijn leven opgesloten te worden.

Ik was de rest van de dag een beetje van slag door de mening van die bellers. Het is voor mij onbegrijpelijk hoe deze mensen denken en redeneren, maar het is inmiddels wel duidelijk dat ze niet alleen staan. Kijk maar eens naar het commentaar op PREMTime. Hoe kan het dat iemand die in een democratisch land als Nederland leeft, die het gemiddeld genomen een miljoen keer beter heeft dan de rest van de wereld, zich zo verschrikkelijk onbegrepen voelt door zijn politieke leiders, en zo bang kan zijn voor ‘buitenlanders’, dat hij of zij begrip kan hebben voor de moordenaar van tientallen kinderen in Noorwegen. Er is maar een hele dunne scheidslijn tussen deze gedachtegang en de uitleg die Duitsland gaf aan het succes van de Joodse bevolking in de jaren dertig van de vorige eeuw.

De kern van de redenering is angst. Mensen zijn bang. De maatschappij valt uit elkaar door het ik-denken. Als je daar voldoende angst aan toevoegt is er ineens heel vele mis met een land waar 99% van de mensen het heel veel beter heeft dan 90% van de rest van de wereld. We zijn bang voor ons pensioen, de financiële crisis, de gezondheidszorg, de economie, buitenlanders, verpleegtehuizen, falende ziekenhuizen, gevaarlijke bacteriën in voedsel, Griekenland, het weer, en ga zo maar door. Deze angst wordt voor een heel groot deel gevoed door de politiek.

Politici, gedreven door stemvee en de waan van de dag, verkondigen de hele dag onheil. Angst verkoopt stemmen, en deze huidige regering en gedoogpartner zijn meester in het benoemen en creëren van angst. Geert Wilders is een politicus die stijgt op de golven van angst die hij benoemt. Hij gebruikt zelfs deze beeldspraak om die angst aan te wakkeren (” de tsunami van islamisering”, of zoiets).

Rutte en Verhagen doen volop mee om vriend Wilders de wind uit de zeilen te nemen. De oppositie weet niet goed hoe daar mee om te gaan en gebruikt dezelfde tactiek om mensen bang te maken voor dit rechtse kabinet.

Het gevolg van deze aanpak is dat de samenleving in toenemende mate bang wordt. Als je eigen leiders de angst aanwakkeren dan zal er wel reden toe zijn, toch? In een ego-gedreven maatschappij is ineens al het andere eng, en wordt het vinden van een zondebok de nieuwe sport. Wilders heeft daarbij natuurlijk de beste kaarten in handen. Het is veel makkelijker om een moslim, of buitenlander, de schuld te geven van alles wat mis gaat in je leven en onze maatschappij. Daar kan geen enkele andere politicus tegen opbieden.

Ikzelf wordt er vooral heel erg moe van om elke dag weer dezelfde prietpraat aan te horen. In plaats van angst en bangmakerij zou ik zo graag een politicus willen horen die over hoop praat. We weten dat er grote (financiële) problemen op te lossen zijn in de wereld. Maar in plaats van aandacht voor het probleem wil ik graag aandacht voor de oplossing. In plaats van het angst aanjagen wil ik iemand die praat over de verbeteringen die we aan kunnen brengen. Ik denk dat de maatschappij er rijp voor is om de angst van zich af te werpen en weer te geloven in een betere toekomst voor ons allemaal. We leven in een van de rijkste en veiligste landen ter wereld. Als je hier niet gelukkig en veilig kunt zijn, waar dan wel?

We hebben nu genoeg politici die ons angst aanjagen, het is een recept dat leidt naar omstandigheden waarin idioten zoals die Noor de angst aangrijpen om actie te ondernemen. Begrijp mij niet verkeerd, de politiek is niet verantwoordelijk voor de daden van een gestoorde, maar de politiek draagt wel bij aan een klimaat waarin idioten gedijen en hun acties verheerlijken met argumenten gebaseerd op angst.

Angst is een sterke motivator, maar het is een motivator die alleen maar leidt naar destructie. Hoop kan een veel sterkere kracht zijn die ons helpt om de wereld en onszelf te verbeteren. Doe mij maar tien keer liever Obama, dan een angstzaaier zoals Wilders. Wilders benoemt geen problemen, Wilders benoemt angst. En biedt daar vervolgens geen oplossingen voor. Het is een heilloze weg die we niet in moeten slaan. Jammer genoeg is er in de Nederlandse politiek nog geen Obama opgestaan. Politici zijn veel te bang om hun pluche te verliezen. Het is kennelijk veel makkelijker om mensen bang te maken dan om mensen te inspireren.

Beste medelanders, kap nou eens met dat doemdenken en probeer eens te genieten van het leven. Niet alles is zo slecht, en zelfs wanneer je het zelf heel zwaar hebt, bedenk dan dat het elders echt veel slechter is. Er zijn altijd wel mensen die bereid zijn te helpen. Weg met de ik-cultuur, en op naar de wij-cultuur. Heren politici, kappen met die bangmakerij. Het interesseert mij niet of het nu van links of van rechts komt. Maar de wereld wordt een heel stuk vrolijker en beter van. Mijn stem heb je!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s